Religie 

Een onderwerp waarin ik ook redelijk goed thuis ben, is religie. Ik ben christelijk opgevoed en mijn ouders – en ik dus ook – gingen naar een pinkstergemeente. Dit had zo zijn charmes, maar ook zijn duistere kanten. Het uitdrijven van demonen was aan de orde de dag en ik werd ook zelf bevrijd van de nodige kwaadaardige duivels. Totale waanzin uiteraard, maar als je erin opgroeit, weet je niet beter. Door het lezen van Erich Fromm heb ik mijzelf hieruit bevrijd. 

De reden dat ik over de Islam schrijf, is omdat ik daarin dezelfde sektarische patronen herken als in de pinksterbeweging waarin ik opgroeide. Inhoudelijk zijn beiden zeer verschillend, maar de sektarische patronen zijn overduidelijk aanwezig: je wordt ondergedompeld in wereldvreemde dogma’s die je als jongmens verhinderen te ontdekken wie je echt bent. Je leeft in een gefantaseerde waanwereld, figuurlijk zo stoned als een garnaal.   

Ik ben begaan met jongeren die in opgroeien in sektarische milieus en wil heb via deze site kennis aanreiken over de psychologie van religie. Mogelijk zijn er ook beleidsmakers die door deze kennis beter gaan begrijpen met welke krachten zij te maken hebben. Religie is mag een vaag onderwerp lijken, maar de gevolgen van religieuze excessen zijn zeer concreet en schadelijk voor kinderen en jeugdigen. Feitelijk komt het neer op kindermishandeling.    

Ik schrijf over de psychologie van religie omdat bijna niemand daar verstand van heeft, ook veel psychologen niet. Religie wordt geacht iets abstracts te zijn, waar je vanaf moet blijven. Grote denkers als Freud, Jung en Fromm vonden religie helemaal niet abstract, maar zeer concreet. Ik heb hun boeken kapot gelezen en hun kennis kan veel mensen begrip bijbrengen over de psychologie van religie.