Zonder de politieorganisatie of de politiecultuur te diskwalificeren, beschrijft Klaas Schakel aan de hand van zijn eigen ervaringen en theoretische inzichten wat ‘er speelt’ in onze prachtige organisatie en hoe dat op jou als individu kan inwerken. Hij schroomt daarbij niet om de vinger op de zere plek te leggen en hij slaagt er goed in om ook de zelfkant van de politiecultuur te duiden en waar functionele elementen uiteindelijk disfunctioneel kunnen uitwerken.

Werkstress is aan de orde van de dag. Enerzijds brengt ons werk dat met zich mee en anderzijds neemt Klaas ons mee in veel voorbeelden die wij wel zelf in de hand hebben. Wij als medewerkers die we allemaal zijn (pak zelf de regie!) en ook wij in een andere rol, bijvoorbeeld als collega of als leidinggevende.

Zonder wellicht de pretentie te (willen) hebben, is het boek Politiecultuur, Gezondheid en Zingeving actueel en eigentijds. Meer dan ooit namelijk ligt de politie onder een vergrootglas en wordt ons optreden, ons gedrag en de wijze waarop wij dat inzetten door de maatschappij, op sociale media, door journalisten, advocaten en ons gezag vlijmscherp gefileerd. Enerzijds werkt dat als een vorm van ‘checks and balances’, maar het roept ook frustraties op. Met name als zaken uit hun context worden getrokken of als de feiten onrecht wordt aangedaan.

Langs negen culturele pijlers geeft Klaas inzichten en biedt hij handvatten. Dit doet hij op een heel heldere wijze, waardoor dit boek voor een breed publiek leesbaar is, maar nog meer; het biedt gelegenheid om het debat aan te gaan, om zaken en ervaringen bespreekbaar te maken. Het boek geeft een gevoel van herkenning, van bevestiging en van trots, maar ook van schaamte en van ‘dit moeten we anders gaan doen’.

Het hard benoemen van de keerzijde van saamhorigheid, die wij zo hoog in het vaandel hebben staan, is daar een goed voorbeeld van. Saamhorigheid kan leiden tot een zesjescultuur, aldus Klaas en daar heeft hij absoluut een punt.

Hij schrijft dit op een moment dat de Nationale Politie volop bezig is om een meer inclusieve politie te worden. Dat je ongeacht je geaardheid, ras, leeftijd, een beperking of wat dan ook wordt gewaardeerd om wie je bent en wat jij aan unieke kwaliteiten kunt bijdragen. Dat we zowel binnen als buiten een professionele en fatsoenlijke politie zijn die gewaardeerd wordt door de samenleving. Dat een cultuur van elkaar aanspreken gemeengoed is en wordt gezien als kans om tot kwaliteitsverbetering te komen.

Dat dit boek mag bijdragen aan dat nobele streven en ik ben het met Klaas eens… Stop met klagen en pak zelf de regie. Het begint bij jezelf!

Dank aan Klaas dat hij de moeite en het initiatief heeft genomen om dit boek te creëren. Als dit boek in de praktijk helpt om werkstress te verminderen en dat kansen voor persoonlijke ontwikkeling worden gepakt, dan bij dezen op voorhand een compliment.

Paul van Musscher                                                

Hoofdcommissaris van politie                                           

Politiechef eenheid Den Haag

september 2020