De gemoederen lopen hoog op. Vorige maand Cueta en nu Parijs. Oude tijden herleven, want Europa staat weer eens ouderwets in brand. Ik zou bijna zeggen: zoals het hoort. Het is al zo lang vrede, het is saai aan het worden. Er moet weer even wat gevochten worden.

Het is oorlog, maar wij zitten nog in de ontkenning. Wij voeren een strijd op twee fronten: de eerste met onze eigen woke politici (inclusief Brussel) en de tweede met de islamitische georganiseerde misdaad die miljoenen moslims naar Europa transporteert in het kader van de demografische jihad.

Het is een strijd op twee fronten en die strijd wordt meestal verloren.

Hitler moest ook een tweefronten oorlog voeren, nadat hij met operatie Barbarossa Rusland was binnengevallen. Uiteindelijk werd hij door de Russen en de geallieerden in de pan gehakt.

Ik lees al mijn hele leven klassiekers over de Tweede Wereldoorlog en bezoek sites uit die tijd. Zo heb ik laats in oost Polen de Wolfsschanze bezocht. Dat is de locatie met de bunkers van waaruit Hitler operatie Barbarossa leidde en waar Claus Stauffenberg een aanslag op hem pleegde.

Ik wilde die historische plek zien, dus ik stapte op een middag om drie uur spontaan in mijn auto en de volgende avond om elf uur stond ik voor de poort.

Het was minder indrukwekkend dan ik had gehoopt. De lugubere sfeer die je op zwartwit films op YouTube ziet, waar je Hitler daar ziet rondlopen, is er niet meer. Je komt aan op een grote parkeerplaats met bussen. Het is een soort Efteling geworden. Ik heb er nog geen half uur rondgelopen en toen had ik het wel gezien.

Het is heel klein, misschien iets groter dan een voetbalveld met een paar dikke bunkers. Vooral de plek van de aanslag was indrukwekkend. Het dak was ingestort en lag nog steeds op dezelfde plek. Er staat een foto naast het trapje van de ingang met Hitler erop die van dat trapje komt, nadat hij net die aanslag heeft overleefd.

Het is een rare gewaarwording om daar dan te staan. Wat een moed had die Stauffenberg. Hij is opgehangen aan een pianosnaar. Er werden naar men denkt zo’n 5000 vermeende coupplegers gedood.

Antony Beevor en Ian Kershaw beschrijven in hun fantastisch geschreven boeken hoe zich dat allemaal afspeelde. Elke keer ontdek ik weer een nieuw onderwerp uit die tijd waar ik nog niets vanaf weet.

Zo heb ik laatst drie boeken gelezen die zijn geschreven door Albert Speer, de architect van Hitler. Hij ontliep de doodstraf en kreeg 20 jaar cel, die hij doorbracht in de Spandau gevangenis in Berlijn, samen met een paar andere sinistere nazi’s, zoals Rudolf Hess en Adimraal Donitz, de bevelhebber van de U-boten.

Je krijgt dan toch weer informatie die je nog niet had. Natuurlijk heeft Speer zijn eigen rol enorm afgezwakt, tot een onbeduidende architect die weinig kwaad deed. In feite was hij als minister verantwoordelijk voor de wapenproductie. Daarbij liet hij honderdduizenden dwangarbeiders zich doodwerken.

Speer had ook de doodstraf moeten krijgen, maar dan waren die boeken niet geschreven. Ze zijn wel interessant, zolang je ze met de nodige scepsis leest. De biografie over Speer, Verstrikt in waarheid, geschreven door Gitta Sereny, is eerlijker over Speer.

Haar boek eindigt met de vraag aan Speer of hij zich schuldig voelde over zijn bijdrage aan de oorlog. Hij lachte en zei van niet, want hij had straf gehad en was dus schuldenvrij. Het is pil, maar een top boek dat je in één keer uitleest.

Maar even terug naar deze tijd. Wat heeft de Tweede Wereldoorlog te maken met deze tijd? Ik denk veel.

Zo ben ik er van overtuigd dat al die vlaggen zwaaiende Gaza liefhebbers nooit één boek hebben gelezen over de Tweede Wereldoorlog.

Het is generatie snowflake die meedoet aan deze waanzin. Generatie snowflake is de naoorlogse generatie die zich wentelt in welvaart, nog nooit iets heeft meegemaakt, geen militaire dienstplicht heeft vervuld, geen boeken leest en zich niet kan voorstellen dat dit allemaal kapot kan. Dat ons land en onze welvaart kapot kan. 

Zij gedragen zich als pubers die zich afzetten tegen hun ouders.

Als zij zich zouden verdiepen in de Tweede Wereldoorlog, door bijvoorbeeld het werk van Antony Beevor en Ian Kershaw te lezen, zouden zij anders denken over Israël en Gaza.

Het zou ze beginnen te dagen dat Israël een hoogstaande beschaving is die op meerdere fronten vecht tegen een bijna onuitputtelijke populatie gekloonde barbaren, die alleen bestaansrecht hebben in een naamloos massagraf waarover een parkeerplaats is aangelegd. Een beetje in de stijl van de Hitlerbunker, die ook onder een parkeerplaats ligt.

Deze puberale generatie snowflake, die niets weet en niets begrijpt van oorlog, zou door het lezen van boeken over de Tweede Wereldoorlog begrijpen hoe Hitler aan de macht is gekomen.

Hitler kwam niet aan de macht omdat hij zo goed was, maar doordat de democratie zo slecht was. 

De democratie loste de problemen van die tijd niet op. Hij speelde daarop in en werd rijkskanselier.

De les is dat je ervoor moet zorgen dat de democratie de problemen wél oplost. 

Een democratie die dat niet doet, creëert de situatie waarin radicale maatregelen nodig zijn om die problemen alsnog op te lossen. En hoe langer je daarmee wacht, hoe moeilijker dat wordt en hoe radicaler de noodzakelijke oplossingen. 

Dat is wat er nu gaan de is. De bevolking pikt die asielchaos gewoon niet langer. Ons land wordt overlopen door on-gedocumenteerde vreemdelingen waarvan niemand weet wat ze op hun kerfstok hebben en mensen zijn er klaar mee. 

De fout die links denkend Nederland maakt, is dat ze dit onzalige beleid willen voortzetten, terwijl zij de democratische reactie daarop veroordelen en willen smoren.

Zo werkt het niet, want dit verhoogt de spanningen alleen maar. De balans is zoek, het land verkeert in chaos, met permanente consequenties voor de toekomst, dus er moet nu daadkrachtig worden opgetreden.

Links (PRO, VVD, CDA, D66) vergelijkt de verrechtsing met de opkomst van Hitler en ik begrijp die vergelijking, alleen vanuit een andere invalshoek. Je moet niet kijken naar Hitler, je moet kijken naar de oorzaken die de opkomst van Hitler mogelijk maakte. 

Dat wanbeleid was namelijk één van de zaken die Hitler in de kaart speelde, naast natuurlijk het willen rechtzetten van Versailles. Sommige lezers denken nu: “Versailles, wat is dat nou weer?” Ja, dat bedoel ik met: ga boeken over de Eerste en Tweede Wereldoorlog lezen.  

Nu zullen sommige mensen stellen dat de oorlog in Gaza een Hitleriaanse genocide is die meteen moet stoppen. Ik begrijp dat standpunt, want er zijn veel doden gevallen.

Het punt dat ik wil maken, is dat Hamas de aanval op 7 oktober heeft uitgevoerd mede met het doel om de westerse publieke opinie te beïnvloeden ten positieve van de Gazanen.

Er was sprake van een radicale islamitische agenda, waarbij het was toegestaan om 1200 en liefst meer burgers te vermoorden, om zodoende een gewelddadige reactie van Israël uit te lokken, die vervolgens zou moeten leiden tot steun van het Westen aan die arme Gazanen die op hun kop kregen.

Even helder: je gaat honderden mensen executeren, verkrachten, levend verbranden, onthoofden, ontvoeren, om de steun van de beschaafde wereld aan jouw kant te krijgen. 

Is dat normaal of is dat ziek? 

En die steun komt ook nog! Meteen! Ben ik nou gek? 

Welke dwaas kan deze methode om aandacht te vragen voor een probleem, goedkeuren?

Ja, Israël heeft flink huisgehouden. Hamas gebruikte burgers als levend schild in hospitalen, scholen, moskeeën, huizen. Dat zijn feiten. En Israël liet zich daardoor niet weerhouden terroristen uit te schakelen, ook als zij zich omringden met burgers. 

Volgens het oorlogsrecht mag je je vijand aanvallen, ook als die zich opzettelijk omringd met burgers om een aanval te voorkomen. Maar goed, hierover kun je van mening verschillen en dat heb ik geen moeite mee. 

Waar ik wel moeite mee heb, is dat je door steun te betuigen aan de Palestijnse zaak, jezelf voor het karretje van Hamas hebt laten spannen. Je bent dan met open ogen in de val gelopen. Je steunt die barbaarse moordenaars “voor de goede zaak”.

Hoe kan een zaak nou goed zijn, als die begint met grootschalige moordpartijen? Dat is toch niet hoe je een zaak bepleit?

Door op te komen voor Gaza in deze context, steun je Hamas: een groep moordenaars die middeleeuwse methoden gebruikt om mensen af te slachten.

Dat is wat je steunt, als zogenaamd beschaafd mens.

Je heult dus met barbaren en vindt jezelf beschaafd.

Dat is toch krom?

Als dit normaal zou zijn, dan zouden we hier in Nederland dus ook heel veel mensen mogen vermoorden, als het maar voor de goede zaak is.

Dat is de uiterste consequentie van je denkwijze. 

Realiseer je je dat? 

Laten we zeggen dat er een demonstratie is van christenen voor Israël. Je mag dan 1000 demonstranten doden, want het is voor de goede zaak.

Andersom, mogen anderen dan ook 1000 Hamas aanhangers op de dam doden, want iedereen heeft recht om op te komen voor zijn eigen goede zaak.   

Dat is consequentie als je je aansluit bij deze Hamas aanhangers.

Je zegt daardoor dat doden en martelen is toegestaan, zolang het maar voor de goede zaak is.

En dat vind jij beschaafd?

En jij vindt jezelf beschaafd?

Ik zal je zeggen wat je bent, als je zo iemand bent: je bent een verdorven individu, net zo verdorven als die Hamas barbaren.

Je bent een barbaar.

En je weet wat de geschiedenis doet met barbaren.

Ga dat maar lezen in boeken over de Tweede Wereldoorlog.